OPTREDEN: Asko|Schönberg — Words & Music

Words & Music Weekend

Op 11 januari 2020 bracht Justin Samgar tijdens Words & Music Weekend van Asko|Schönberg spoken word in het Muziekgebouw aan ’t IJ. Samen met dichter Stokely Dichtman en geluidskunstenaar Jonathan Reus onderzocht hij de thema’s tijd en ruimte. Het werk van Samuel Beckett en Morton Feldman vormde de inspiratie voor het festival.

Zo werd Justin Samgar ook gevraagd om een spoken word act te verzorgen voor Asko|Schönberg bij het Words and Music Weekend. Hij kreeg de volledige vrijheid om een locatie uit te zoeken in het Muziekgebouw aan ’t IJ en de mogelijkheid om samen te werken met dichter Stokely Dichtman en geluidskunstenaar Jonathan Reus.

De grote trap in het Muziekgebouw werd door Justin als podium gebruikt, waar hij tijdens zijn performance achterstevoren omhoog liep en weer normaal naar beneden afliep. Collega-woordkunstenaar Stokely Dichtman deed een performance over ’tijd’ onderaan de trap. Dus voor Justin was het dan ook een logische keuze om zijn tekst over ‘ruimte’ te laten gaan. De thema’s tijd en ruimte sloten daarbij weer goed aan bij rest van het festival en het werk van Samuel Beckett.

Jonathan Reus verzorgde een installatie met tekst-naar-spraakalgoritmen getraind op spraakopnames van Samuel Beckett en Morton Feldman. Een prachtig stukje techniek en kunst waar de stemmen van Samgar en Dichtman ook nog hun performances mee konden combineren.

Fotografie: Eduardus Lee

Spokenwordtekst voor Asko|Schönberg

WAAR

Ik loop een hoop luchtig hier
in een zware ruimte waarin
dimensies mij onduidelijk zijn
Waar boven, beneden, links, rechts
continu wisselen van naam en plek
Waar ik altijd eenzaam ben
omdat de meeste mensen slechts
verhalen zijn die ik zelf heb verzonnen
Ik weet niet waar het eindigt of ooit is begonnen
Ik ben waar Waar ben ik
Daar ben ik, hier ben ik, laag ben ik , hoog ben ik
Ik ben hoog, ik ben laag, ik ben hier, ik ben daar
Waar ben ik Ik ben waar (4x)

De abstracties vertellen me niks
meer dan ik zelf in wil vullen
Dus ik blijf maar schrijven, ik blijf maar lullen
om die lege ruimtes in te vullen
en ze vorm te geven
zoals ik denk dat het beter voelt
Maar dat doet het niet
Dus ik blijf van vorm veranderen totdat iemand denkt te zien
dat al mijn verschijningen de moeite waard kunnen zijn
Als dat het niet het is dan weet ik het anders ook niet
Ik ben waar Waar ben ik
Daar ben ik, hier ben ik, laag ben ik , hoog ben ik
Ik ben hoog, ik ben laag, ik ben hier, ik ben daar
Waar ben ik Ik ben waar (4x)

Zolang ik blijf bewegen zak ik niet in elkaar
Zolang ik blijf spreken barst ik niet uit elkaar
Ik lijk voor velen wel die sterke, trotse
omdat ze alleen maar zien wie hij is
Schrijven voelt de meeste tijd als kotsen,
omdat ik ‘t liefste overgeef waar niemand bij is
Een noodzakelijke pijn om het circulerende gif te verwijderen
Ik kan niet volgen, leiden of leideren
Ik kan alleen maar sterven en steigeren
Ik heb eigenlijk altijd begrepen waarom
ik en de meesten mijn waarheid weigeren
Ik ben waar Waar ben ik
Daar ben ik, hier ben ik, laag ben ik , hoog ben ik
Ik ben hoog, ik ben laag, ik ben hier, ik ben daar
Waar ben ik Ik ben waar (4x)

— Gedicht / spokenwordtekst — Justin Samgar