Klimaatmuseum · Flevopark en Vondelpark, Amsterdam · 21 en 24 september 2026
Je gaat zitten, maar je voeten vinden de grond niet. Voor de onthulling van twee verhoogde Klimaatbankjes schreef Justin Samgar Tijd om op te staan: een gedicht dat begint bij een gewone parkbank en eindigt met een vraag over in beweging komen. Hij droeg het voor in het Flevopark op 21 september en in het Vondelpark op 24 september 2026.
- Bijdrage Justin
- Een gedicht in opdracht schrijven en voordragen bij twee onthullingen
- Opdrachtgever en context
- Klimaatmuseum · Klimaatbankjes in de Amsterdamse openbare ruimte
Een alledaagse plek, een andere hoogte
Een bankje is een plek om te rusten, iemand te ontmoeten of even naar het water te kijken. Door het hoger te plaatsen verandert die vertrouwde ervaring. Dat gegeven werd het vertrekpunt voor de tekst: niet beginnen met een uitleg, maar met het lichaam van iemand die gaat zitten.
Je zit.
Op een bankje dat er heel gewoon uitziet.
Hout dat jarenlang ergens anders stond,
voor andere mensen, andere middagen.
Vanuit die eerste regels beweegt het gedicht naar de gevolgen van water op een plek waar het niet hoort. Schoenen, muren, meubels en dagelijkse handelingen maken het onderwerp tastbaar. Tegelijk blijft water ook datgene wat je drinkt, wat je schoonspoelt en wat je een ander aanbiedt.
Van zitten naar opstaan
Justin werkte de tekst uit in afstemming met het Klimaatmuseum. Dezelfde maatwerktekst vormde de basis voor beide voordrachten. De plek was daarbij geen decor naast het gedicht: het bankje zelf droeg het verhaal.
Het slot keert terug naar de openingshandeling. De toehoorder die aan het begin nog zit, krijgt aan het einde de vraag mee wat nodig is om op te staan. Zo verbindt de bijdrage een concreet object aan aandacht, verantwoordelijkheid en handelen, zonder van de onthulling een lezing te maken.
Tekst en voordracht: Justin Samgar. Opdracht: Klimaatmuseum. Uitgevoerd op 21 en 24 september 2026 in Amsterdam.
Leave a reply